Ieder kind mag zijn eigen verhaal schrijven
Bij De Verhalentuin vind ik het belangrijk dat ieder kind zichzelf mag zijn. Ieder kind heeft een eigen karakter, temperament, talenten en behoeften. Ik kijk daarom goed naar het kind en probeer aan te sluiten bij wat het op dat moment nodig heeft.
Mijn uitgangspunt is:
'Wat heeft dit kind nodig om zelf de volgende stap te kunnen zetten? En wat vraagt dat van mij?'
Vanuit vertrouwen, verbinding en respect geef ik kinderen de ruimte om te ontdekken, te spelen en te groeien. De Verhalentuin is een plek waar kinderen zich veilig mogen voelen, zichzelf kunnen zijn en steeds meer vertrouwen krijgen in hun eigen kunnen.
Natuur
“Wereldwijd groeien steeds meer kinderen in steden, ver weg van de natuur. Ook hun ouders staan daar steeds verder vandaan. En dat terwijl kinderen zoveel baat hebben bij natuur. Al vanaf geboorte is het van wezenlijk belang om met kinderen naar buiten te gaan en samen de wereld te ontdekken en plezier te hebben’.
Ian Mastert, IVN Kind en Natuur
Veiligheid en vertrouwen
Een kind kan zich pas vrij ontwikkelen als het zich veilig en vertrouwd voelt. Daarom vind ik een warme, voorspelbare omgeving belangrijk.
Ik kijk en luister naar wat een kind mij vertelt, ook wanneer het dit nog niet met woorden kan aangeven. Verdriet, boosheid, blijdschap en andere emoties mogen er zijn. Ik probeer emoties te erkennen en het kind te ondersteunen bij wat het nodig heeft.
Soms betekent dit een knuffel of even op schoot zitten. Een ander moment heeft een kind juist behoefte aan ruimte. Ik blijf dan in de buurt en zorg voor een veilige omgeving.
Een vast dagritme, herkenbare gewoontes en duidelijke grenzen geven kinderen houvast. Zo weten ze waar ze aan toe zijn en ontstaat er ruimte om op ontdekking te gaan
Ontdekken en groeien
Ik geloof dat kinderen veel zelf kunnen wanneer ze de tijd en ruimte krijgen om het op hun eigen manier te ontdekken.
Daarom geef ik kinderen zoveel mogelijk de gelegenheid om zelf te proberen. Ik bied materialen en activiteiten aan die uitnodigen tot ontdekken, bewegen, fantaseren en creëren. Het gaat daarbij niet om het perfecte eindresultaat, maar vooral om de ervaring.
Vrij spel heeft hierin een belangrijke plaats. Een tak kan een toverstaf worden, een doos een huis en water en zand kunnen urenlang uitnodigen tot experimenteren.
Ook creatieve activiteiten zoals schilderen, kleien, bakken en vilten bieden kinderen de mogelijkheid om nieuwe materialen en vaardigheden te ontdekken.
Ik sluit hierbij aan bij de gedachte van Maria Montessori:
‘Help mij het zelf te doen.’
Samen leren
Kinderen leren niet alleen van volwassenen, maar ook veel van elkaar.
Binnen De Verhalentuin spelen kinderen van verschillende leeftijden samen. Ze kijken naar elkaar, doen elkaar na, helpen elkaar en ontdekken samen hoe je met elkaar omgaat.
Door samen te spelen en dagelijkse dingen samen te doen, oefenen kinderen op een natuurlijke manier met delen, wachten, luisteren, helpen en rekening houden met een ander.
Ook de volwassene heeft hierin een belangrijke voorbeeldfunctie. Ik probeer voor te leven hoe we met elkaar omgaan. Wanneer kinderen elkaar kunnen helpen of troosten, geef ik ze daar graag de ruimte voor.
Zo leren kinderen niet alleen steeds meer over de wereld om hen heen, maar ook over zichzelf en de mensen met wie ze samen zijn.
Respect en grenzen
Kinderen mogen zichzelf zijn, maar binnen een groep houden we ook rekening met elkaar.
Daarom zijn er duidelijke grenzen. We doen elkaar geen pijn, luisteren naar elkaar en leren rekening te houden met wat een ander nodig heeft.
Grenzen zijn voor mij geen beperking van een kind, maar geven juist duidelijkheid en veiligheid.
Ik wil kinderen meegeven dat ze goed voor zichzelf én voor anderen mogen zorgen. Door dit dagelijks voor te leven en samen te oefenen, ontwikkelen kinderen steeds meer gevoel voor respect, verantwoordelijkheid en zorgzaamheid.
De natuur als pedagogische omgeving
De natuur is een belangrijk onderdeel van De Verhalentuin. We gaan iedere dag naar buiten en gebruiken de omgeving als plek om te spelen, ontdekken en leren.
Buiten is geen vaststaand speelgoed. Kinderen kunnen zelf ontdekken wat ze met takken, stenen, bladeren, water, zand en andere natuurlijke materialen kunnen doen.
De natuur geeft ruimte aan fantasie en vrij spel, maar ook aan bewegen, onderzoeken en risico's nemen. Kinderen ontdekken waar hun grenzen liggen en ervaren de trots wanneer iets zelf lukt.
Daarnaast leren kinderen zorg te dragen voor hun omgeving. We zorgen samen voor planten en dieren en ontdekken dat de natuur niet alleen iets is om van te genieten, maar ook iets waarvoor we verantwoordelijkheid dragen.
Zo leren kinderen spelenderwijs respect te hebben voor zichzelf, voor elkaar, voor dieren en voor de wereld om hen heen
Mijn inspiratie
Mijn pedagogische visie is geïnspireerd door verschillende pedagogische stromingen, waaronder Attachment Parenting, de antroposofie en de visie van Maria Montessori.
Uit deze stromingen neem ik vooral mee wat past bij De Verhalentuin: verbinding, vertrouwen, ritme, zelfstandigheid, verwondering en het kind volgen in zijn ontwikkeling.
Daarnaast laat ik mij iedere dag opnieuw inspireren door de kinderen zelf. Want ieder kind vertelt zijn eigen verhaal en vraagt om een eigen manier van begeleiden.
De vier pedagogische doelen
Binnen de kinderopvang zijn vier pedagogische doelen belangrijk:
-
het bieden van emotionele veiligheid;
-
het stimuleren van persoonlijke ontwikkeling;
-
het stimuleren van sociale ontwikkeling;
-
het meegeven van normen en waarden.
Deze vier doelen vormen samen de basis van mijn pedagogisch handelen bij De Verhalentuin.
In mijn volledige pedagogisch beleidsplan beschrijf ik uitgebreider hoe ik deze doelen in de dagelijkse praktijk vormgeef.
→Bekijk of download hier het volledige pedagogisch beleidsplan:
