Leven met de Natuur 

Door de seizoenen leren we bewust te leven, te herkennen wat zich buiten afspeelt. De jaarfeesten die steeds terugkeren, laten ons beseffen waar we ons in het jaar bevinden. Bijvoorbeeld: Met Pasen zaaien we, met Sint Maarten delen we het licht uit. Vaste rituelen en gewoontes zorgen voor herkenning en vertrouwen bij de kinderen. Maar door de wisselende seizoenen maken we ook veel mee van wat er buiten gebeurt, namelijk de groei van de lente, de warmte van de zomer, de overdaad van de herfst en de rust van de winter.

Elk jaargetijde heeft zijn eigen weertype. Dit geeft het buitenspel een extra dimensie[1]. Wind, regen, sneeuw, vorst of warmte veranderen het spel en creëren mogelijkheden. Denk aan:

  • wind: bomen die waaien, bladeren ritselen en zweven door de lucht.
  • Water: de regen laat slakken verschijnen, plassen ontstaan
  • vorst: lopen op water
  • warmte: genieten van de laagjes kleding die uit getrokken kunnen worden.

 

[1] Kaboutersoep en wonderblaadjes- Ity Busstra

 

Tuin

De plek waar we het meest te vinden zijn is de tuin. We hebben een ruime tuin waar kinderen hun eigen fijne plek kunnen vinden om te ontdekken. De tuin heeft dan ook planten die kinderen mogen gebruiken in hun spel. Er zijn verstopstruiken waar de kinderen zich even kunnen ‘verbergen’.  Wanneer er bloemen staan in de tuin mogen kinderen vragen of deze geplukt mogen worden. Van jongs af aan wil ik de kinderen de plukregels aanleren: plukregels zijnn regels dat we rekening houden met de dieren die moeten leven van de planten. Als er van een bepaalde plant veel van staat dan kan deze geplukt worden. Maar we laten altijd iets achter. Op deze manier leren de kinderen respectvol omgaan met hun omgeving.

In de tuin zijn verschillende hoekjes te vinden. Zoals  achterin de tuin een modderkeuken met zandbak. In de modderkeuken worden wisselende natuurlijke materialen aangeboden. Daarnaast staan er ‘echte’ voorwerpen vanuit de visie curiosity approach. Kinderen mogen ontdekken hoe zwaar een pan is of ze dit kunnen vullen met water en wat voor bijvoorbeeld soepjes ze kunnen maken met de verschillende materialen.

Er is veel los materiaal beschikbaar waar kinderen mee kunnen slepen. Er zijn niet veel rijdende voertuigen beschikbaar op een kruiwagen na. Hier kunnen de kinderen materialen in verzamelen en verplaatsen.

In de tuin hebben we ook een tiny moestuin. De kinderen mogen meehelpen met zaaien, water geven en zien hoe alles groeit. De kinderen mogen in deze tuin uiteraard niet zelf plukken: we oogsten echt samen. De kinderen mogen uiteraard proeven wat er uit de moestuin komt.

Binnen

Binnen is er gekozen voor een mix van natuurlijke materialen, zoals hout, riet, katoen of wol. Ik biedt dan ook vooral houten speelgoed aan of ‘echte’ materialen als een wegschaal, telefoon of tinnen servies. Ik laat me graag inspireren door Emmi Pikler als het gaat om speelgoed. De binnenruimte zet ik in als een derde pedagoog[1].

Aan de hand van het speelschema van Esther Steinebach pas ik mijn binnenruimte aan. Wanneer er merendeel dreumeskinderen aanwezig zijn, zet ik andere materialen in dan wanneer ik peuters heb.

Ik heb een grote letterbak hangen in de ruimte waar de kinderen de houten holtziger dieren uit kunnen pakken.  De kinderen vinden deze heel erg leuk. Per seizoen probeer ik de dieren aan te passen.

Maar er zijn ook regelmatig plastic bekers te vinden met de opening naar boven. Voor jonge dreumesen is dit fantastisch materiaal omdat ze zelf een toren kunnen bouwen. Maar ze kunnen ze ook makkelijk in elkaar zetten.

Ook heb ik rubberen ringen liggen die voor veel spel en fantasie zorgen. Zo hebben de kinderen bedacht dat ze deze als stapstenen kunnen gebruiken. Of om de armen kunnen draaien. Of als een mooie diadeem kunnen gebruiken...veel keuzes.

Voor de allerkleinste is er een box aanwezig waar ze zelf kunnen spelen. Onder de box  is er een speelhuisje ingericht met een speelkeuken, telefoon en natuurlijk wat bewoners (poppen en knuffels).

[1] Esther Steinebach: derde pedagoog

Bos 

Andere omgeving die veel terug komt bij de kinderen is het bos. We laten samen Stien uit en dat doen we graag in het bos. Ik laat de kinderen buiten ontdekken...er is ook veel om te zien en te ervaren. In het bos is namelijk ook veel te proeven. Zo zijn er verschillende bramenstruken waar we in de zomer van kunnen snoepen. Ik leg de kinderen van jongs af aan uit waar ze de bramen kunnen plukken. De lage slaann we over vanwege de dieren die eroverheen kunnen plassen.

In het bos mogen de kinderen klimmen over boomstammen, de schietberg beklimmen en de andere wegen naar boven ontdekken en in lage bomen klimmen. We gaan ook graag naar een plek in het bos waar betonnen buizen liggen. Kinderen kunnen erin kruipen of erover heen klimmen. Ik kies er bewust voor om kinderen niet op de buizen te tillen. Ze moeten dit zelf doen en anders ben je nog niet zover. Dit levert de nodige frustratie op bij kinderen. Maar ik blijf hier consequent in. Wanneer een kind het lukt om op de buizen te klimmen en dan vol vreugde naar je staart dan juich ik met liefde met ze mee. Zo knap als het hun zelf lukt.Voor kinderen is het sociaal-emotioneel toch fantastisch om deze boost te krijgen in hun zelfvertrouwen: kijk eens wat ik kan. Tegenwoordig zijn er veel boeken vol inspiratie voor kinderen. [1]

 

 

[1] Naar buiten met jonge kinderen van Denise Enthoven

Sharing nature van Joseph Cornell

Dieren

We leren ook van de dieren in de opvang. De dieren waar de kinderen mee in contact komen zijn onze konijnen Pip en Pluis en onze hond Stien.

We voeren samen de konijnen pip en pluis. Wanneer het kan met de groepssamenstelling gaan we ook de konijnen verschonen. We hebben een grote konijnenren waardoor de jongste kinderen mij kunnen helpen zonder dat de dieren ontsnappen. Ook mogen de kinderen op een boomstam zitten on de konijnen te aaien wanneer ze in de buurt komen.

Verwennen met groente zoals andijvie en paprika hoort er natuurlijk ook bij. Het is voor de kinderen leerzaam en ze leren om zorgaam te zijn voor de dieren.

Stien is onze knufelhond die we samen uitlaten. De kinderen gaan graag samen met haar naar het bos en weten precies waar ze van houdt: een stok gooien.

Ook achter Stien aan rennen en aaien is een vaste bezigheid. Stien is af en toe aanwezig in de opvangruimte wanneer de jongste kinderen liggen te slapen. Uiteraard onder toezicht.